வேதா விமர்சனம்

மேஜர் அபிமன்யு கன்வார் (ஜான் ஆபிரகாம்), ஒரு முன்னாள் இந்திய சிப்பாய், ராஜஸ்தானின் பார்மருக்குத் திரும்புகிறார், அங்கு அவர் உதவி குத்துச்சண்டை பயிற்சியாளராகிறார். இந்த நகரம் ஒரு கொடூரமான சர்பஞ்ச், ஜிதேந்தர் பிரதாப் சிங் (அபிஷேக் பானர்ஜி) என்பவரால் கட்டுப்படுத்தப்படுகிறது, அவர் கடுமையான சாதி விதிகளை அமல்படுத்துகிறார் மற்றும் தாழ்த்தப்பட்ட சமூகத்தை ஒடுக்குகிறார். வேதா பெர்வா (ஷர்வரி) சாதியின் காரணமாக சவால்களை எதிர்கொண்டாலும், குத்துச்சண்டை கற்க விரும்பும் ஒரு உறுதியான பெண். ஒரு சோகம் அவளது குடும்பத்தைத் தாக்கும் போது, அபிமன்யு அவளைத் தப்பிக்க உதவுகிறார், அவர்கள் அவர்களைக் கொல்லத் தீர்மானித்த சர்பஞ்சின் ஆட்களால் அவர்கள் பின்தொடர்கிறார்கள். கதை விரிவடையும் போது, சர்பஞ்சின் நாட்டத்திற்கான காரணங்கள் மற்றும் வேதாவைப் பாதுகாக்க அபிமன்யுவின் விருப்பம் வெளிப்படுகிறது. இறுதியாக சர்பஞ் ஆட்களை மீறி நீதிமன்றத்தில் தங்கள் உரிமைக்காக குரல் கொடுத்தார்களா? வெற்றி பெற்றார்களா? என்பது மீதிக் கதை.

ஜான் ஆபிரகாம் ஒரு ஊழல் அமைப்புக்கு எதிராக நிற்கும் ஒரு கொள்கை ரீதியான சிப்பாயாக தனது பாத்திரத்திற்கு நம்பகத்தன்மையை கொண்டுவருவதோடு அவரின் ஆளுமை கதாபாத்திரத்திற்கு ஈர்ப்பு சக்தியை சேர்க்கிறது.

ஷர்வரி ஒரு துணிச்சலான செயல்திறனை வழங்கி உள் வலிமையுடன் போராட்ட குணத்துடன் திறமையாக செய்துள்ளார்.

அபிஷேக் பானர்ஜி அச்சுறுத்தும் சர்பஞ்சாக ஜொலித்து அமைதியான வில்லனாக மறக்க முடியாத சித்தரிப்பை வழங்குகிறார்.

ஆக்ஷன் காட்சிகள் சிறப்பாக செயல்படுத்தப்பட்டுள்ளன, மலாய் பிரகாஷின் ஒளிப்பதிவு திறமையானதாக இருந்தாலும் மஹிர் ஜவேரியின் எடிட்டிங் இன்னும் துல்லியமாக இருந்திருக்கலாம்.

நிஜ வாழ்க்கை சிக்கல்கள் அதன் அடிப்படையாக இருந்தபோதிலும், படம் கணிக்கக்கூடிய கதைக்களம் மந்தமான வேகத்துடன் போராடுகிறது. அசீம் அரோராவின் பலவீனமான ஸ்கிரிப்ட் மற்றும் திரைக்கதையில் தேவையான பதற்றம் இல்லாததால் தோய்வான தருணங்களுக்கு வழிவகுக்கிறது. இருந்தபோதிலும் வேதா ஒரு நம்பிக்கைக்குரிய கருத்தை முன்வைத்து இயக்கி உள்ள இயக்குனர் நிகில் அத்வானிக்கு வாழ்த்துக்கள்.